Κάλεσμα

Ενότητα: Χώρος

Δείτε τα προς μετάφραση κείμενα στην κατηγορία αυτή.

Metropolis

Περίληψη

Αποφασίσαμε να μεταφράσουμε το παρόν κείμενο γιατί παρ’ όλη τη γενική και “θεωρητική" του κατεύθυνση καταδύεται σε ζητήματα κομβικά για όσους αποσκοπούν να αναγνώσουν τη σύγχρονη οργάνωση της εξουσίας. Η μητρόπολεις που ζούμε δεν αποτελούν απλά την γιγάντωση των παλιών πόλεων, την συνένωση μικρότερων πόλεων. Οι μητροπόλεις αποτελούν την αναδιοργάνωση του χώρου της μεσαιωνικής πόλης σε αντιστοιχία με την βιοπολιτική διάσταση του κράτους. Σε αυτό το διάχυτο πλέγμα αιχμαλωσίας που διατρέχει την μητρόπολη, η παραγωγή υποκειμενικότητας, οι μητροπολιτικές τεχνολογίες καθυπόταξής της, αποτελούν νευραλγικές διαδικασίες της καπιταλιστικής αναπαραγωγής. Αυτά τα ζητήματα προσπαθεί εν συντομία να φωτίσει αυτό το κείμενο του Agamben. Το κείμενο προέρχεται από τον δικτυακό τόπο Generation Online (http://www.generation-online.org/p/fpagamben4.htm ).

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Η Τέχνη του Πολέμου, Ο ισραηλινός στρατός διαβάζει Deleuze και Guattari (και Debord)

Περίληψη

Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε από μονάδες των Ισραηλινών “Αμυντικών” Δυνάμεων (IDF) στην πόλη Ναμπλούς τον Απρίλιο του 2002 χαρακτηρίστηκε από τον στρατηγό Aviv Kokhavi «αντεστραμμένη γεωμετρία», όρο που επεξήγησε ώς «αναδιευθέτηση της αστεακής (urban) δομής μέσω μιας σειράς μικρών, τακτικών κινήσεων». Κατά τη διάρκεια της μάχης, Ισραηλινοί στρατιώτες κινούνταν μέσα στην πόλη μέσω «υπέργειων τούνελ» εκατοντάδων μέτρων, που σχημάτιζαν διατρυπώντας τα πυκνά γειτνιάζοντα κτίσματα. Παρόλο που αρκετές χιλιάδες στρατιωτών και Παλαιστινίων ανταρτών κινούνταν ταυτόχρονα μέσα στην πόλη, ήταν σε τέτοιο βαθμό ενσωματωμένοι στον αστικό ιστό που λίγοι θα διακρίνονταν από αέρος. Επιπλέον, δεν χρησιμοποίησαν τους δρόμους, τα σοκάκια ή τις πλατείες της πόλης, ούτε εξωτερικές πόρτες, εσωτερικές σκάλες ή παράθυρα. Κινήθηκαν οριζόντια διαμέσω τοίχων και κάθετα μέσω των τρυπών που άνοιξαν με εκρήξεις σε ταβάνια και πατώματα. Αυτού του είδους η κίνηση, που περιγράφεται από το στρατό ως «εξάπλωση παρασίτων», επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει το μέσα ως έξω, τον ιδιωτικό εσωτερικό χώρο ως δημόσιο πέρασμα.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Ο πλανήτης των φτωχών

Περίληψη

Για πρώτη φορά στην ιστορία, μια πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζήσει σύντομα στις πόλεις. Αλλά μεγάλα τμήματα αυτού του αστικού πληθυσμού είναι πολύ φτωχά. Ο Mike Davis, συγγραφέας και κοινωνικός ακτιβιστής, απαριθμεί αυτές τις τάσεις στο νέο βιβλίο “ο πλανήτης των φτωχών”. Έδωσε συνέντευξη στη Lee Sustar για τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και περιβαλλοντικές συνέπειες της ολοένα και αυξανόμενης φτώχειας.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Η πόλη του πανικού

Περίληψη

Σε αυτό το κείµενο ο Βifo επανέρχεται στην πόλη. Στην µεταβιοµηχανική πόλη της γνωστικής εργασίας και του επικοινωνιακού boom. Προσπαθεί να αναλύσει τους µηχανισµούς ακινητοποίησης των υποκειµένων στην οικονοµία του σηµειολογικού κεφαλαίου. Του κεφαλαίου δηλαδή που στη δυκτιακή οικονοµία αγοράζει πακέτα χρόνου και νόησης. Του κεφαλαίου που ανα πάσα στιγµή µε τη χρήση ενός κινητού καλεί σε εγρήγορση. Από την άλλη εµείς. Διασκορπισµένοι, αιχµάλωτοι στο χάος και την αποσπασµατικότητα των πληροφοριών και των διαδροµών στη πόλη του πανικού.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Σχετικά με το νόημα των κοινών

Περίληψη

Πέρα από τις Αγορές και τα Κράτη: το commoning ως μια συλλογική πρακτική. Μια δημόσια συζήτηση των An Architektur με τον Massimo De Angelis και τον Σταύρο Σταυρίδη. Τα κοινά δεν είναι απλώς πόροι τους οποίους μοιραζόμαστε – για να αντιληφθούμε τα κοινά πρέπει να συμπεριλάβουμε τρία πράγματα την ίδια στιγμή. Πρώτα απο όλα τα κοινά περιλαμβάνουν κάποιου είδους κοινούς πόρους (pooled resources), (κοινές δεξαμενές ή κοινές πήγες ή κοινά αποθέματα), οι οποίες γίνονται αντιληπτές ως μη εμπορικά (non-commodified) μέσα για την εκπλήρωση των αναγκών των ανθρώπων. Δεύτερον, τα κοινά οπωσδήποτε δημιουργούνται και διατηρούνται απο κοινότητες (communities). Οι κοινότητες είναι σύνολα απο commoners, οι οποίοι μοιράζονται αυτές τις πήγες, τους κοινούς πόρους, και καθορίζουν οι ίδιοι και για αυτούς τους κανόνες σύμφωνα με τους οποίους παρέχεται πρόσβαση και χρήση στους κοινούς πόρους. Οι κοινότητες, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητο να δεσμεύονται χωρικά σε μια τοποθεσία, μπορούν να λειτουργούν και σε διατοπικές σφαίρες. Επίσης δεν θα πρέπει να γίνονται αντιληπτές ως ομοιογενείς στα πολιτιστικά και στα υλικά χαρακτηριστικά τους. Επι πρόσθετα σε αυτά τα δυο στοιχεία – τους κοινούς πόρους και τις κοινότητες- το τρίτο και πιο σημαντικό στοιχείο για να αντιληφθούμε τα κοινά είναι το ρήμα «to common» (κοινωνώ, μοιράζομαι), πρόκειται για την κοινωνική διαδικασία η οποία δημιουργεί και αναπαράγει τα κοινά.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Αντίσταση, Ανατροπή και Καταστροφή του Συμπλέγματος της Επιτήρησης και του Ελέγχου: μια συνέντευξη με τον Mike Davis

Περίληψη

Ο Mike Davis είναι καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ιρβάιν, και συγγραφέας μεταξύ άλλων των "City of Quartz: Excavating the Future in Los Angeles" (1990), "Dead Cities, And Other Tales" (2003) και πιο πρόσφατα, "Buda's Wagon: A Brief History of the Car Bomb" (2007). Παρακάτω, ακολουθεί ένα απόσπασμα από συνέντευξή του στο περιοδικό Voices of Resistance from Occupied London στις 23/2/07 στο Λονδίνο.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Αίτημα για μια μη δημιουργική πόλη

Περίληψη

Πέντε σημεία πριν από οποιαδήποτε συζήτηση για την προώθηση ενός πολιτιστικού αντίβαρου ενάντια στην σημερινή εκτόξευση του Ρότερνταμ σε πολιτιστική πρωτεύουσα της Ολλανδίας.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Μια σύντομη ιστορία της Ενιαίας Πολεοδομικής αντίληψης και της Ψυχογεωγραφίας

Περίληψη

Το θέμα των εισηγήσεών μας αυτό το απόγεμα είναι "τοπικά μέσα, χάρτες και ψυχογεωγραφία". Θα ήταν χρήσιμο να ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν με μια σύντομη ιστορία της ψυχογεωγραφίας, της Ενιαίας αντίληψης περί Πολεοδομίας και της Καταστασιακής Διεθνούς στα τέλη του '60.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Πέρα από τα ερείπια της δημιουργικής πόλης: Το Βερολίνο ως εργοστάσιο κουλτούρας και το σαμποτάζ του ενοικίου.

Περίληψη

Οι Negri kai Vercellone πρότειναν, σε ένα άρθρο τους στο Ιταλικό περιοδικό Posse, ότι το ενοίκιο πρέπει να θεωρείται η κινητήρια δύναμη της παρούσας οικονομίας, η οποία ανοίγει και ένα νέο πεδίο για τον ανταγωνισμό. Στην κλασική μαρξιστική θεωρία, το ενοίκιο θεωρείται παρασιτικός τρόπος εισοδήματος, που συνήθως αναφέρεται στην έγγειο ιδιοκτησία, και διαχωρίζεται από το καπιταλιστικό κέρδος, το οποίο θεωρείται παραγωγικό και στηρίζεται στην δύναμη του κεφαλαίου να δημιουργεί και να εξάγει υπεραξία. Κατά τον Vercellone, το ενοίκιο είναι η χαρακτηριστική μορφή που αντικαθιστά το κέρδος στον γνωσιακό καπιταλισμό, αν και διατηρεί μέσα σε αυτόν την παλιά παρασιτική του φύση. Όπως κάποτε οι αριστοκράτες της Αγγλίας περιέφραξαν την κοινή γη και επέβαλλαν στους φτωχούς αγρότες ενοίκιο για τη χρήση της, έτσι και σήμερα οι εταιρείες περιφράσσουν και βάζουν τιμή σε “κοινά αγαθά” όπως την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, το διαδίκτυο, το αντεργκράουντ. Με τον τρόπο αυτό, το κέρδος βρίσκεται στη διαδικασία του “γίγνεσθαι ενοίκιο”, όπως λένε οι συγγραφείς.

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

Από το Çayönü στο Çatalhöyük, ανάδυση και ανάπτυξη μιας ισότιμης κοινωνίας, Bernhard Brosius

Περίληψη

Η μετάφραση που ακολουθεί αποτελεί την ερμηνεία του συγγραφέα του άρθρου Bernhard Brosius, πάνω στα αρχαιολογικά ευρήματα της νεολιθικής αρχαιολογικής θέσης Çatalhöyük (Τσαταλχογιούκ) στην Ανατολία, μετά από μελέτη πάνω σε 50 χρόνια ανασκαφών που γίνονται στην περιοχή. Οι ανασκαφές στο Çatalhöyük συνεχίζονται και σήμερα και είναι μία από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές έρευνες παγκοσμίως. Μοναδικά αρχαιολογικά ευρήματα δίνουν τη δυνατότητα να αναπαρασταθεί ο τρόπος ζωής στην κοινωνία του Çatalhöyük, που δημιουργήθηκε μετά την ‘κοινωνική επανάσταση’ περίπου στα 7.400 π.Χ. και διήρκεσε ειρηνικά για περίπου 1.400 χρόνια. Ο Brosius εξηγεί με λεπτομέρεια πως τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι δεν υπήρχαν τάξεις, εκμετάλλευση, πόλεμοι ή διακρίσεις μεταξύ αντρών και γυναικών. Μέρος της απόδειξης για την απουσία κοινωνικών διαφοροποιήσεων πηγάζει από την ομοιόμορφη αρχιτεκτονική του οικισμού και την ισότιμη κατανομή του χώρου. Αν και το Çatalhöyük ήταν φτωχό σε σχέση με μεταγενέστερες κοινωνίες και είχε χαμηλότερο επίπεδο τεχνολογικής εξέλιξης, όπως φαίνεται στο κείμενο, οι κοινωνικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν εκεί, οδήγησαν σε υψηλότερη ποιότητα ζωής. Το ταξίδι στο νεολιθικό οικισμό και τους ανθρώπους του φαντάζει ουτοπικό, μέσα από το πρίσμα της σύγχρονης κοινωνίας και τα κριτήρια που αυτή επιβάλλει, αλλά θα ήταν αφελές να ερμηνεύουμε το παρελθόν αποκλειστικά βάσει αυτών. Τα ευρήματα των ανασκαφών του παρελθόντος δεν είναι παρά μόνο ο υλικός πολιτισμός, που παράχθηκε σε ορισμένα πολιτισμικά πλαίσια, τα οποία μπορεί να αδυνατούμε -λογικά και στα πλαίσια της ‘κανονικότητας’- να ερμηνεύσουμε, σε κάθε δεδομένο μεσοδιάστημα της εξέλιξης του πολιτισμού, όπως είναι και ο τρέχων ιστορικός χρόνος. Άλλωστε, τα εργαλεία, τα κοσμήματα, οι τροφές, οι ζωγραφιές, που ανασύρονται στις ανασκαφές, υπονοούν τη μεσολάβηση της ανθρώπινης δράσης, ενός παράγοντα που επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες και είναι πάντα απρόβλεπτος. Τα αρχαιολογικά δεδομένα υπάρχουν σε έναν πραγματικό κόσμο και αντιστέκονται στις ερμηνείες μας[1], πράγμα που κάνει την ανάγνωση και την κατανόηση του παρελθόντος (ή αλλιώς την αρχαιολογία) μια σύνθετη όσο και γοητευτική διαδικασία, αφού μέσω των νοημάτων που εμπεριέχει, δίνει την ευκαιρία για την προβολή του στο παρόν. Άλλωστε, ο ανασκαφέας του Çatalhöyük Ian Hodder υποστηρίζει ότι με τη σύνθετη ανάγνωση των αντικειμένων, των υποκειμένων και των δράσεων πίσω από τα αρχαιολογικά ευρήματα, «η μακροπρόθεσμη ιστορία μπορεί να ανασυσταθεί και μπορεί να συμβάλει στη συζήτηση μέσα στη σύγχρονη κοινωνική θεωρία και μέσα στην κοινωνία γενικά».

Διαβάστε όλο το άρθρο σε pdf

ενότητες

τελευταίες μεταφράσεις

προς μετάφραση

Τα κείμενα με το προς μετάφραση είναι σε διαδικασία μετάφρασης