16/04/2010

συγγραφέας:	Aufheben
έτος:	2005
πηγή:	Aufheben, issue 13
μετάφραση από:	ο Καρλ κι ο Μαρλ και τα γενάκια
ανέβηκε από:	pakiboy
ενότητες:	Εκπαίδευση, Εργασία, Φύλο
εμφανίσεις:	403

Το αίνιγμα της αναπαραγωγικής παραγωγής

Περίληψη

Κριτική στο βιβλίο της Leopoldina Fortunati "The Arcane of Reproduction", που εκδόθηκε στην Ιταλία το 1981 και στις Η.Π.Α το 1995, και κατ' επέκταση σε απόψεις του Μαρξιστικού Φεμινισμού που συνδέονται με την Ιταλική Αυτονομία, με έμφαση στο παράδειγμα της οικιακής εργασίας. Μια ανάλυση πάνω στις έννοιες της παραγωγικής και αναπαραγωγικής εργασίας...

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

21/07/2010

συγγραφέας:	Bruno Astarian
έτος:	2010
πηγή:	Mondialisme.org
μετάφραση από:	A.
ανέβηκε από:	woland
ενότητες:	Εργασία, Ιστορία, Κίνημα
εμφανίσεις:	616

Η κομμουνιστικοποίηση ως έξοδος από την κρίση

Περίληψη

Το σημείωμα που ακολουθεί είναι επίτηδες πολύ περιληπτικό. Δεν αναπτύσσει διεξοδικά την κριτική στον προγραμματισμό – η οποία έχει ήδη γίνει σε μεγάλο βαθμό– αλλά αρκείται στην υπενθύμιση των πρόσφατων πτυχών του κοινωνικού κινήματος οι οποίες ενισχύουν την αντίληψη που βάζει στο επίκεντρο την κομμουνιστικοποίηση.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

24/05/2010

συγγραφέας:	George Caffentzis / Silvia Federici
έτος:	2007
πηγή:	eipcp.net
μετάφραση από:	dafni marilena /afoino
ανέβηκε από:	xaris xaris
ενότητες:	Κίνημα, Εκπαίδευση
εμφανίσεις:	357

Σκέψεις για το εκπαιδευτικό εργοστάσιο και τον γνωσιακό καπιταλισμό

Περίληψη

Ενόψει της συζήτησης γύρω από το "εκπαιδευτικό εργοστάσιο" θέλουμε να μοιραστούμε μερικούς συλλογισμούς σχετικά με δύο έννοιες που τέθηκαν στο επίκεντρο της κουβέντας: το εκπαιδευτικό εργοστάσιο και τον γνωσιακό καπιταλισμό. Η κεντρική ιδέα που προωθείται μέσα από την κουβέντα περί "εκπαιδευτικού εργοστασίου" μας βρίσκει σύμφωνους: ό,τι παλιότερα ήταν το εργοστάσιο, σήμερα είναι το πανεπιστήμιο. Όπως κάποτε το εργοστάσιο ήταν ένα ιδανικό πεδίο αγώνα μεταξύ εργατών και καπιταλιστών, έτσι τώρα το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος - κλειδί σύγκρουσης, εκεί όπου το ποιος κατέχει τη γνώση, το πώς αναπαράγεται το εργατικό δυναμικό και το πώς διαμορφώνονται οι κοινωνικοί και πολιτιστικοί συσχετισμοί, αποτελούν διακύβευμα. Αυτό σημαίνει πως το πανεπιστήμιο δεν είναι απλά ένας ακόμη θεσμός που υπόκειται σε κυριαρχικό και κυβερνητικό έλεγχο, μα ένα κρίσιμο πεδίο στο οποίο κερδίζονται ή χάνονται ευρύτεροι κοινωνικοί αγώνες.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

21/06/2010

συγγραφέας:	John Holloway, Werner Bonefeld
έτος:	1995
πηγή:	Global Capital, National State and the Politics of Money
μετάφραση από:	Nightcrawler
ανέβηκε από:	Nightcrawler
ενότητες:	Ιστορία, Οικονομία, Εργασία
εμφανίσεις:	401

Χρήμα και Ταξική Πάλη

Περίληψη

Σε μια εποχή και μια κοινωνική συνθήκη όπου πληθαίνουν και καθίστανται κυρίαρχες ως ένα βαθμό οι αναλύσεις που καταγγέλλουν τον «παρασιτικό» χρηματοπιστωτικό τομέα και υπερασπίζονται την παραγωγική οικονομία, η χρησιμότητα του συγκεκριμένου κειμένου έγκειται στο γεγονός ότι προσπαθεί να συνδέσει την διόγκωση του χρηματοπιστωτικού τομέα και τη φυγή του κεφαλαίου στη σφαίρα του χρήματος με την σε εξέλιξη ταξική πάλη. Πιο συγκεκριμένα, οι συγγραφείς δείχνουν ότι η επέκταση της πίστωσης και του χρέους είναι από τη μία έκφραση και μορφή εμφάνισης της ανυποταξίας της εργασίας, και από την άλλη προσπάθεια του κεφαλαίου να χειριστεί αυτήν την ανυποταξία και να την υπάγει στον κύκλο της διευρυμένης αναπαραγωγής του. Το κείμενο αυτό περιέχεται στο συλλογικό τόμο Global Capital, National State and the Politics of Money, London: Macmillan (1995) μαζί με άλλα κείμενα των ίδιων συγγραφέων (και όχι μόνο).

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

18/04/2010

συγγραφέας:	Silvia Federici
έτος:	2006
πηγή:	In the Middle of a Whirlwind
μετάφραση από:	Black Out στο κοινωνικό εργοστάσιο
ανέβηκε από:	gong
ενότητες:	Φύλο, Εργασία
εμφανίσεις:	285

Επισφαλής εργασία, μια φεμινιστική ματιά

Περίληψη

Αυτή η διάλεξη πραγµατοποιήθηκε στις 28η Οκτωβρίου του 2006 στο Bluestockings Radical Bookstore στη Νέας Υόρκης, ως µέρος του “This is Forever: From Inquiry to Refusal Discussion Series”. Απόψε θα παρουσιάσω µια κριτική στη θεωρία της επισφαλούς εργασίας που έχει αναπτυχθεί από τους ιταλούς µαρξιστές, και ειδικότερα στην εργασία των Antonio Negri, Paolo Virno, και Michael Hardt. Την αποκαλώ θεωρία επειδή οι απόψεις του Negri και των υπολοίπων ξεπερνούν την περιγραφή των εργασιακών αλλαγών που έχουν πραγµατοποιηθεί στη δεκαετία του '80 και '90, από κοινού µε την παγκοσµιοποίηση, όπως είναι η “επιφαλιοποίηση της εργασίας”, το γεγονός ότι οι επαγγελµατικές σχέσεις γίνονται πιο διερρηγµένες, η εισαγωγή του "ελαστικού χρόνου", και ο αυξανόµενος κατακερµατισµός της εργασίας. Η άποψή τους σχετικά µε την επισφαλή εργασία παρουσιάζει µια προοπτική στο τι είναι ο καπιταλισµός και ποια είναι η φύση του αγώνα σήµερα. Είναι σηµαντικό να προστεθεί ότι αυτές δεν είναι οι ιδέες µερικών διανοούµενων, αλλά θεωρίες που έχουν κυκλοφορήσει ευρέως µέσα στο ιταλικό κίνηµα εδώ και κάποια χρόνια, και έχουν πρόσφατα επηρεάσει και τις Ηνωµένες Πολιτείες.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

11/04/2010

συγγραφέας:	Aufheben
έτος:	2003
πηγή:	libcom.org
μετάφραση από:	Θωμάς, Κώστας, Πέτρος
ανέβηκε από:	xaris xaris
ενότητες:	Εργασία, Φύλο, Εκπαίδευση, Ιστορία, Κίνημα
εμφανίσεις:	348

Από τον ιταλικό Εργατισμό (Operaismo) στον «Αυτόνομο Μαρξισμό»

Περίληψη

Το «Θερμό Φθινόπωρο» του 1969 στην Ιταλία ήταν ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς για τον επαναστατικό αγώνα του δευτέρου μισού του 20ου αιώνα. Συνδέθηκε με τον Εργατισμό (operaismo), μια μαρξική προσέγγιση που έδινε βάρος στους αγώνες των «απλών ανθρώπων» σε αντίθεση με ότι θεωρούνταν πολιτική και τον οπορτουνισμό της κυρίαρχης (σταλινικής) αριστεράς. Το κύμα των κοινωνικών αγώνων αυτού του χρόνου επαναλαμβάνεται με το ταραχώδες «Κίνημα του 77», παρότι μεταξύ τους εμφανίζουν σημαντικές διαφορές. Κάτω από το λάβαρο της Αυτονομίας, η ανάλυση των εργατιστών για την ταξική πάλη επεκτάθηκε για να περιλάβει τη δράση ομάδων έξω από τον εργασιακό χώρο. Οι δυναμικές οδομαχίες, η αυτομείωση ή η κατηγορηματική άρνηση να πληρώνουν τους λογαριασμούς και τα εισιτήρια, όπως επίσης και η ανάδυση ριζοσπαστικών αιτημάτων όπως η κατάργηση της μισθωτής εργασίας: όλα αυτά περιέχονταν σε ένα κίνημα για το οποίο, αυτό που θεωρείται «πολιτικό» αμφισβητήθηκε έντονα από αγώνες γύρω από ευρύτερες επιθυμίες και ανάγκες.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

27/04/2010

συγγραφέας:	Midnight Notes and Friends
έτος:	2009
πηγή:	Midnight Notes and Friends
μετάφραση από:	συλλογικό (από κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ)
ανέβηκε από:	xaris xaris
ενότητες:	Κίνημα, Ιστορία, Οικονομία, Ενέργεια, Περιφράξεις, Γεωπολιτική, Εργασία
εμφανίσεις:	487

Υποσχετικές Επιστολές - Από την Κρίση στην Κοινότητα

Περίληψη

Μετά από πεντακόσια χρόνια ύπαρξής, οι καπιταλιστές μας ανακοινώνουν για άλλη μια φορά ότι το σύστημά τους βρίσκεται σε κρίση. Παροτρύνουν τους πάντες να κάνουν θυσίες για να σωθεί η ζωή του συστήματος. Μας λένε ότι αν δεν κάνουμε αυτές τις θυσίες, θα βιώσουμε και εμείς μαζί με αυτούς την αμοιβαία καταστροφή. Αυτές τις απειλές πρέπει να τις πάρουμε στα σοβαρά. Ήδη, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, οι εργαζόμενοι πληρώνουν το κόστος της κρίσης με λιτότητα, μαζική ανεργία, χαμένες συντάξεις, κατασχέσεις και θανάτους.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου

21/03/2010

συγγραφέας:	Berardi Franco (Bifo)
έτος:	2003
πηγή:	Republicart
μετάφραση από:	ομάδα ενάντια στην επισφάλεια
ανέβηκε από:	xaris xaris
ενότητες:	Εργασία, Κίνημα
εμφανίσεις:	221

Τι σημαίνει Αυτονομία σήμερα

Περίληψη

Aυτονομία σημαίνει ότι η κοινωνική ζωή δεν εξαρτάται μόνο από την πειθαρχική ρύθμιση από τη πλευρά της οικονομικής εξουσίας, αλλά και από τις εσωτερικές ανακατατάξεις, αλλαγές και αποδομήσεις της διαδικασίας της αυτο- σύνθεσης της ζωντανής κοινωνίας. Ο αγώνας, η αποχή, η αλλοτρίωση, το σαμποτάζ, και πολλοί άλλοι δρόμοι διαφυγής από το καπιταλιστικό σύστημα κυριαρχίας. Αυτονομία είναι η ανεξαρτησία του κοινωνικού χρόνου από τη χρονικότητα του καπιταλισμού. Αυτή είναι και η έννοια της άρνησης της εργασίας. Άρνηση της εργασίας πολύ απλά σημαίνει: Δεν θέλω να πάω στη δουλειά γιατί προτιμώ να κοιμηθώ. Αυτή η τεμπελιά είναι η πηγή της ευφυίας, της τεχνολογίας, της προόδου. Αυτονομία είναι η αυτο-ρύθμιση του κοινωνικού κορμού μέσα στην ανεξαρτησία και την αλληλεπίδρασή του με τη πειθαρχική νόρμα.

διαβάστε όλο το κείμενο εκτύπωση κειμένου